Recensies

Rouw in al zijn rauwheid beschreven! Een verhaal dat eerlijk, ontroerend, indringend, liefdevol, intens, maar zeker ook hoopvol is. In het eerste gedeelte van het verhaal (de eerst week van de vermissing) nemen Daniël, Mirjam en Thirza je mee in de storm die losbarstte in hun levens na de vermissing van hun zoon en broertje. Je krijgt een intieme inkijk in hun persoonlijke levens en in hun leven als gezin dat ineens overhoop ligt, doordat Yoran niet meer thuiskomt. Een inkijkje in diep verdriet en gemis, in hun zoeken naar antwoorden, maar ook in het vastgrijpen van Hoop door hun geloof in God.

De opbouw van het verhaal, de fijne schrijfstijl van Daniël en de aanvullingen van Mirjam en Thirza zorgen ervoor dat je wilt blijven lezen. Ik ervaarde dat ik naar het verhaal getrokken werd. Ik wilde blijven lezen, ondanks het heftige verhaal. Toch is het geen verhaal dat je zomaar even wegleest. Het verhaal vraagt om met aandacht gelezen te worden, om mee te leven met hen die dit overkwam, om te overdenken. Misschien schrikt dit verhaal je af vanwege het onderwerp. Heb je moeite om überhaupt zo'n soort verhaal te lezen. Toch wil ik je aansporen dit boek wel te lezen. Het opent een venster naar het gemis van anderen; het helpt je om beter te begrijpen waar mensen doorheen gaan als ze een dierbare moeten missen en het geeft herkenning als je zelf rouwt om het gemis van een dierbare.

Mooi verhaal. Het kost wel moeite om over te schakelen naar de moderne stijl, na te zijn opgegroeid met de oude verhalen.

Autobiografisch verhaal:
Jenneke Klijn laat een tweetal boeiende verhaallijnen samenvloeien in dit boek: een autobiografische roman. De leefwereld in Hardinxveld-Giessendam tijdens de kinder- en jeugdjaren en op het zendingsveld Afrika – Tanzania. De auteur vertelt een persoonlijk verhaal. De pijnlijke, verdrongen wereld van jarenlang meegedragen verdriet wordt op een bijzondere manier beschreven in cursief gedrukte hoofdstukken. De ongrijpbare en moeilijk begrijpbare gebeurtenis van het ongeluk en daardoor het overlijden van een dierbaar, 6-jarig zusje. Op dat moment is de auteur zelf negen jaar. Dit overkomt haar en heeft jarenlang een stille impact. Dat innerlijke verwerkingsproces verwoordt Jenneke Klijn op indringende manier: van feiten tot belevingen, met metaforen, gedichten en beschrijvingen vanuit verschillende perspectieven. Een geloofsreis, met diepe dalen en met uiteindelijk een positieve uitkomst. Groeien in vertrouwen in God, als Heer, als Vader.

Werken op het zendingsveld:
Daarnaast zijn er de verhalen en avonturen in zendingsgebieden. Op thrillerachtige wijze beschrijft Jenneke Klijn invloedrijke en bijzondere gebeurtenissen, evangelisatie-activiteiten, het leven op de compound, over onderwijs geven, armoede en ziekte. Het gunt de lezer een blik in het dagelijks leven in Tanzania. Indringende verhalen om te vertellen: over een prachtig landschap, boeiende reizen, bijzondere avonturen en ontmoetingen. Tot en met het moment dat Jenneke en haar echtgenoot per direct het land – moeten – verlaten, vanwege een valse aanklacht en de kans op langdurige opsluiting, vanwege de ondoorzichtige Tanzaniaanse rechtsgang. Jenneke krijgt een droombeeld, een aanwijzing van God, waarin de opdracht wordt gegeven om direct te vertrekken. Een spannende reis volgt en uiteindelijk komen ze veilig op Nederlandse bodem aan. In Nederland horen Jenneke en haar man, dat het inderdaad noodzakelijk geweest is, dat zij plotseling zijn vertrokken, want de politie was naar hem op zoek. Zo ontkwamen hij aan arrestatie en een gevangenisstraf. Dit alles wordt op meeslepende wijze verteld en daar ligt de kracht van de schrijfster.

Perspectieven en geloofskracht:
Door de verschillende perspectieven in dit verhaal ontvouwt zich een pad: van overleven naar leven, van zwijgen naar spreken, van geslotenheid en verlamming naar openheid en kracht. Van 'vleugellam' naar 'vleugelkracht'. Over de kwetsbaarheid van een vlinder en haar vleugels, totdat de vleugels zich langzamerhand ontvouwen en levensperspectief geven; vleugelkracht om tot leven te komen. 'Vleugelkracht' is een kwetsbaar én krachtig verhaal, over rouw, avontuur, geloofsgroei en bevrijding.

Tot slot:
Jenneke Klijn heeft een tweeledig boek geschreven: over een indringende verlieservaring, herkenbaar voor veel mensen en over het werken en leven op het zendingsveld. Werken voor de MAF en werken in het onderwijs. Leesbaar en herkenbaar. Een boek, dat de moeite waard is om te lezen.

Recensie is geschreven door Bob de Raadt, boekenrecensent, vadercoach, contextueel hulpverlener, eigenaar www.bobderaadt.nl

Ik hoop dat dit een mooi dagboek voor mij zal zijn en dat het mij meer geloof naar God zal brengen.

Deze roman is spannend en blijft spannend tot het einde. De auteur heeft het verhaal van Gottfried Luitpold, een jonge Duitse architekt in de nadagen van Nazi Duitsland, op een meeslepende wijze verteld. Ze neemt je mee in een wereld die op instorten staat. De hoofdpersoon moet zijn dromen en overtuigingen herzien en zijn zoektocht hierin geeft je als lezer zeker ook stof tot nadenken. De auteur schrijft beeldend, heeft een prachtige vertelstijl en schrijft heel consistent. Het verhaal blijft boeien en je wilt door blijven lezen. Ik houd van historische romans en dit verhaal geeft je echt een goede inkijk in de chaos van de nadagen van Duitsland aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Voor lezers die van literaire romans houden,is dit zeker een aanrader!

Voorganger en schrijver: “In dit boek heeft Jan Pool zijn visie op tal van zaken uitgewerkt. Zo komen aan de orde: omgaan met tegenslagen, hoe staat het met je fundament, genezing in de Bijbel, geloof en gebed, en God en het lijden. Tussen deze hoofdstukken door neemt de auteur de lezer mee in zijn ziekteproces en hoe hij daarmee omgaat. Een boek dat bemoedigt en helpt, juist wanneer het leven pijn doet”. En dat is een juiste beschrijving van de inhoud van het boek. Jan Pool is een veelgevraagd spreker en is jarenlang voorganger geweest in verschillende christelijke gemeenten. Hij schreef verschillende boeken, om christenen te trainen in een gezond geloofsleven, pleitte voor een levendige gemeente en voor een gezonde rijping van emoties en innerlijke groei.

Diagnose Kahler: En dan breekt de dag van 27 januari 2025 aan: de dag van de diagnose, onverbiddelijk, onontkoombaar. Geen hernia maar beenmergkanker, de diagnose Kahler, ongeneeslijk. Een kwestie van tijd, onzekerheid, afhankelijkheid, lijden, bidden. Een klap! Zijn wereld stort in. En dit proces beschrijft hij op een indringende, eerlijke, nuchtere en toch ook een evenwichtige manier. Tussen vrees en hoop – tussen fysieke klachten en geloofssteun- tussen chaos en houvast.

Updates: Het boek is op een gevarieerde wijze opgebouwd. Basis vormen de 'Updates' aan vrienden en meelevende personen. De reacties op die 'updates' verrassen Jan Pool: medeleven, herkenning, bemoediging en troost. Hij noemt het boek 'een eerlijk verslag van een weg door ziekte, verdriet en verwarring, en tegelijk ook geloof en dankbaarheid'. Het is een dynamisch verslag van een periode vol ziekenhuisbezoeken, onderzoekstrajecten en behandelplannen, naast een inkijkje in innerlijke processen, geloofsstrijd, onverwachte rust en kostbare momenten van Gods aanwezigheid. Een ontroerend en aangrijpend boek. Met het volle verlangen naar genezing en daarnaast de realiteitszin van het levenseinde. Een waardevol en waardig verslag, vol levenswijsheid, gerijpt tijdens een proces van ernstige ziekte, ongeneeslijk & gelovig, serieus en hoopvol.

Mij ontbreekt niets: De titel van het boek 'Mij ontbreekt niets' is geen gemakkelijk gekozen titel. Het verwijst naar strijd, moeite, vertrouwen en geborgenheid, zoals dat in Psalm 23 beschreven wordt. Bewonderenswaardig zoals Jan Pool zijn leven na de diagnose beschrijft. Dat mag een voorbeeld zijn in de christelijke gemeente. Innemend, openhartig, nuchter, invoelend, getuigend van pijn en hoop. Over de vraag 'Wie ben ik?', over zijn levensverloop, over een 'Sjaakervaring', over een veilige hechting: secure base, over genezing en het Koninkrijk van God, over groeien in geloof, over de rol van het gebed, het lijden, een woestijnperiode, de zorg van God.

Tot slot: In het nawoord schrijft Jan Pool: “Mijn ogen zijn op God gericht. Hij is mijn anker, en ik weet dat ik Hem volledig kan vertrouwen. De dood is geen muur, maar een deur. Sterven is thuiskomen. Terugkeren naar onze Geliefde. De dood is de toegangspoort tot het volle leven; en leven in de nabijheid van Jezus. We zullen Hem van aangezicht tot aangezicht zien!” Wat een getuigenis! Juist door de openheid en evenwichtigheid van dit boek is het een eyeopener om te lezen. Van harte aanbevolen.

Recensie: door Bob de Raadt, boekenrecensent, auteur Vaderschapskennis, www.bobderaadt.nl

Ik heb uitgekeken naar een nieuw verhaal van Els Florijn! Moederheil is een aangrijpende, goed geschreven historische roman. Het verhaal wordt verteld vanuit de hoofdpersonen Sofia en Maria. Twee jonge vrouwen met elk een andere sociale achtergrond en persoonlijkheid. Twee ogenschijnlijke tegenpolen, die elkaar vinden door wat hen overkomen is én met een gezamenlijke missie: het mogen houden van hun kindje. Het onderwerp is realistisch, heftig en confronterend. Ondanks het thema weet de auteur het verhaal zo neer te zetten dat je wilt blijven lezen en wilt weten hoe het met de hoofdpersonen gaat. Als je eenmaal begonnen bent in het verhaal is het moeilijk om het boek weg te leggen. De auteur heeft haar onderzoek gedaan en dat merk je in het verhaal. Ik houd van de schrijfstijl van Els Florijn. Haar manier van schrijven zorgt ervoor dat het verhaal als het ware 'onder je huid' gaat zitten. Het gebruik van taal, haar oog voor (subtiele) details, zonder daarin te verzanden. Deze roman is een aanrader! Zeker ook vanwege het thema. Het wegstoppen van (ongewenst) zwangere meisjes en het afnemen van de baby's na de geboorte is helaas een heel donker periode in de Nederlandse geschiedenis. Het is goed en noodzakelijk om hier meer over te weten.

Toen ik begon te lezen in Vleugelkracht merkte ik dat het mij even tijd kostte om in het verhaal te komen. De auteur schrijft afwisselend over haar jeugd in Nederland en haar leven in Tanzania. Het kostte mij in het begin even tijd om in deze verhaalopbouw te stappen en ik moest ook even wennen aan de vertelstijl van de auteur. Niet omdat ze niet mooi schrijft, maar meer vanwege de manier waarop ze haar woorden op papier heeft gezet. Ze speelt met taal en heeft zo haar eigen manier om dingen te verwoorden. In het begin van deze roman voelt het verhaal als los zand, maar naarmate je verder gaat met het verhaal zie je hoe mooi de auteur het verhaal opbouwt en zie je wel degelijk de lijn in het verhaal naar voren komen. Toen ik eenmaal in het verhaal zat, liet het mij ook niet meer los.Jenneke heeft een open, eerlijke en toegankelijke vertelstijl. Het verhaal is vlot geschreven. Het is zeker ook een boek voor lezers die graag wat meer diepgang zien in een verhaal. Aan de ene kant leest het verhaal heel makkelijk weg, aan de andere kant staan er ook gedeelten in die op zo'n manier zijn geschreven dat je het echt even binnen moet laten komen. Ik vind het mooi om te zien hoe de auteur haar leven beschrijft in Tanzania en Nederland. Een groter contrast is er niet, wat betreft cultuur en klimaat. Deze settings geven duidelijk aan hoe de persoonlijke groei van de auteur gelopen is; van zwijgen naar spreken, van verlamming naar kracht en hoop.

Een boek dat heerlijk wegleest en je tegelijkertijd echt verder op weg kan helpen, doordat het zo aansprekend en praktisch is! Op de voorkant zie je een auto staan en dat is niet voor niets. Het hele boek door wordt er namelijk steeds weer gesproken vanuit de metafoor van een auto: hoe je je auto (je persoonlijkheid) leert kennen, hoe je goed voor je auto (jezelf) zorgt, hoe je de handrem eraf gooit (je hindernissen overwint), hoe de garagehouder de auto heel goed kent (hoe God je Maker is en jou door-en-door kent en dat Hij weet wat je nodig hebt), enz. Ook qua vormgeving is het boek leuk opgezet. De vijf fasen die besproken worden beginnen allemaal met een grappige, bijpassende tekening. Daarna volgen twee gekleurde bladzijden met een algemene inleiding. Ieder volgend hoofdstuk wordt begonnen met een gekleurde titel en daaronder een tekst of een uitspraak, vervolgens een bladzijde met een verhaal uit iemands leven, daarna de theorie (die overigens helemaal niet droog is en die ook nog eens fijn oogt, doordat er soms belangrijke zinnen in groene, cursieve letters tussengevoegd worden), waarna wordt afgesloten met twee concrete vragen die je helpen om de theorie toe te passen op je eigen leven. Achterin het boek staan verder nog uitgebreide gespreksvragen om de vijf fasen uit het verhaal te verwerken in vijf Bijbelstudieavonden/gesprekskringen. Daar staat ook steeds een mooie praktische opdracht bij. De twee schrijfsters wisselden elkaar af bij het schrijven van dit boek, maar hun schrijfstijl vormt echt een eenheid. Ik vind het ook mooi dat ze open zijn over eigen hobbels én overwinningen. Ze zijn ook meer dan bereid om vrouwen in hun praktijk of via hun online cursussen verder te helpen. In het boek staan verwijzingen naar hun websites. Al met al een waardevol boek!

'Scherven van licht' is een nieuw vertaalde roman van de auteur van de Reisgenoten serie. Het is een prachtig, ontroerend en kwetsbaar verhaal over een jonge vrouw die worstelt met angst en depressiviteit. Deze roman leest heel prettig en vult je met spirituele wijsheid en inzichten. Ik vind het mooi en waardevol hoe de auteur het verhaal van Vincent van Gogh verweeft met het verhaal van Wren! Dat geeft het een diepere laag. Het is een roman die niet met pasklare antwoorden komt als het gaat om mentale worstelingen en het zoeken naar genezing/herstel en de auteur laat (gelukkig) ook geen theologische oppervlakkigheid toe in haar verhaal. Wat je wel proeft, is dat de auteur je meeneemt in Wrens zoektocht naar echte hoop en nodigt je uit om te ontdekken hoe groot, hoe diep en hoe hoog Gods liefde is. Ja, er is gebrokenheid in dit leven en zijn er niet altijd pasklare antwoorden te vinden, maar er zijn ook lichtpuntjes in de duisternis. Er is hoop!