Het christendom heeft sinds zijn bestaan op allerlei gebied de ontplooiing en voortgang van het leven bevorderd.
Ten tijde van en als gevolg van de Verlichting begon de christelijke wereld zich echter te verzetten, waardoor ze een rem op de samenlevingsontwikkeling vormde. De afwijzing van de groeiende autonomie van mens en wereld vormde de kern van dit verzet.
In dit essay beschrijft Gerard Dekker de ontwikkeling van onze samenleving en toont hij met een keur van gegevens aan dat die op velerlei gebieden zeer gunstig is. Hij laat zich leiden door de vraag of, en zo ja: in hoeverre, dit gezien kan worden als een realisering van het christelijk visioen van het komende rijk van God, van de nieuwe wereld waarop gerechtigheid woont.
Het antwoord daarop is in veel gevallen positief.
Met behulp van het gedachtegoed van Bonhoeffer stelt de schrijver vervolgens dat het christendom zich ten onrechte verzet heeft. Een andere opstelling tegenover de mondig-wording van mens en wereld zou niet alleen mogelijk, maar ook gewenst zijn geweest en zowel het christendom als de samenleving ten goede zijn gekomen.
