Rustig praatte de dokter verder en toen drong het woord 'bevolkingsonderzoek' tot me door. En het gevreesde woord 'borstkanker'. Er ging van alles door me heen. Borstkanker? Ik? Ik heb helemaal niets gemerkt en ik voel me uitstekend. Dit kan niet!
Het leven van de 52-jarige Janny den Besten komt op z'n kop te staan als e een telefoontje van haar huisarts krijgt. Na haar deelname aan het bevolkingsonderzoek krijgt ze onverwacht de ernstige diagnose 'borstkanker' te horen.
In dit autobiografische verhaal vertelt de basisschool-lerares openhartig over haar ziekte; over ziekenhuisbezoeken en chemokuren; over de onzekerheid van haar kleven: de twijfels, angsten en moeilijke beslissingen. Maar ook over de wereld die gewoon doorgaat, de boodschappen, de rekenles van haar schoolklas en het behangen van de kamer. Uit haar verhaal blijkt steeds weer de kracht die ze vindt in haar relatie mat God, haar hemelse Vader, en met mensen. Dat bewerkt een glimlach – zelfs door haar tranen heen.
