Er is geen filosoof van de westerse wijsbegeerte geweest die zo gefascineerd was door het begrip eros (liefde) als Plato. Zijn denken is doordrongen van dit begrip. Twee dialogen hebben eros als thema, het 'Symposium en de Phaedrus'. In beide werken is eros echter niet het enige thema. Het 'Symposium', misschien wel het meesterwerk van Plato, heeft ook de erotische en intellectuele houding van zijn leermeester Socrates als onderwerp en in de 'Phaedrus' wordt door Plato een verband aangebracht tussen eros en de ware vorm van retorica. Beide werken behoren filosofisch gezien tot de belangrijkste dialogen van Plato, die centrale aspecten van zijn denken weergeven.
Plato maakt in beide werken een diepgaande analyse van wat eros inhoudt. In zijn ogen is eros niet alleen maar een verlangen naar iemand anders. Eros is een innerlijke kracht die mensen doet scheppen en waardoor zij in staat worden gesteld onsterfelijk te worden. Bovendien is eros datgene waardoor mensen geluk kunnen bereiken en wat ons bij uitstek in contact brengt met de goddelijke wereld.
Eros is ook onlosmakelijk verbonden met schoonheid. Dit moet wel de reden zijn waarom het 'Symposium en de Phaedrus' tot zijn meest indrukwekkende en mooiste dialogen en tot de hoogtepunten van de westerse literatuur gerekend kunnen worden.
