Het Evangelisch Werkverband is sinds 1995 actief binnen de Protestantse Kerk in Nederland. In dat jaar treedt men naar buiten met een Evangelisch Manifest. De leiding van de beweging spreekt haar zorg uit over de toestand van de kerk, die jaarlijks vele leden verliest. Men gelooft dat het anders kan. In de kerk, die in de ogen van de beweging enerzijds te star is en anderzijds theologisch te liberaal, weet men zich door God geroepen te werken aan geestelijke vernieuwing. De wijze waarop men deze roeping gestalte geeft, vindt gedeeltelijk weerklank in de kerk, maar roept ook weerstand op. In dit onderzoek beschrijft de auteur de presentie, de profilering en de receptie van het Evangelisch Werkverband binnen de Protestantse Kerk in Nederland en de (spanningsvolle) dynamiek die als gevolg daarvan te onderscheiden is. Het onderzoek heeft betrekking op de periode 1995 tot en met 2010. Voor de analyse wordt gebruik gemaakt van inzichten uit de leer van de sociale bewegingen.
