Zoon, waar ben je?

Rouw in al zijn rauwheid beschreven! Een verhaal dat eerlijk, ontroerend, indringend, liefdevol, intens, maar zeker ook hoopvol is. In het eerste gedeelte van het verhaal (de eerst week van de vermissing) nemen Daniël, Mirjam en Thirza je mee in de storm die losbarstte in hun levens na de vermissing van hun zoon en broertje. Je krijgt een intieme inkijk in hun persoonlijke levens en in hun leven als gezin dat ineens overhoop ligt, doordat Yoran niet meer thuiskomt. Een inkijkje in diep verdriet en gemis, in hun zoeken naar antwoorden, maar ook in het vastgrijpen van Hoop door hun geloof in God.

De opbouw van het verhaal, de fijne schrijfstijl van Daniël en de aanvullingen van Mirjam en Thirza zorgen ervoor dat je wilt blijven lezen. Ik ervaarde dat ik naar het verhaal getrokken werd. Ik wilde blijven lezen, ondanks het heftige verhaal. Toch is het geen verhaal dat je zomaar even wegleest. Het verhaal vraagt om met aandacht gelezen te worden, om mee te leven met hen die dit overkwam, om te overdenken. Misschien schrikt dit verhaal je af vanwege het onderwerp. Heb je moeite om überhaupt zo'n soort verhaal te lezen. Toch wil ik je aansporen dit boek wel te lezen. Het opent een venster naar het gemis van anderen; het helpt je om beter te begrijpen waar mensen doorheen gaan als ze een dierbare moeten missen en het geeft herkenning als je zelf rouwt om het gemis van een dierbare.