Aan de hand van een klassieke tekst uit de wereldliteratuur (Gideon de richter) schrijft een vader over zijn zoon, Gideon 'de dichter'. De ontzetting over diens zelfgekozen dood en de verwarring van het eerste jaar krijgen vorm in een openhartig zelfonderzoek. Hoe verder te leven na zo'n vreselijke gebeurtenis?'Zoals iemand kan vergaan van verdriet, ben ik gaan vertalen van verdriet', schrijft Van Ligten in het eerste hoofdstuk. Zoekend en tastend geeft hij taal aan zijn verdriet, woorden aan zijn woede en onbegrip. Tegelijkertijd eert hij zijn zoon, in opgehaalde herinneringen, in poëzie en andere taaluitingen van diens hand, want Gideon was in alles 'een taalman'.
Van Ligten neemt de lezer mee in zijn zoektocht naar de toedracht, naar het vertrouwde maar ook verborgen leven van zijn zoon. Wat heeft hem bezield? En hoe dicht kun je daarbij komen? Tegelijkertijd duikt hij in het leven van de Bijbelse Gideon, wat bijzondere verbanden met zijn eigen zoon oplevert en met onze huidige tijd waarin instanties, zoals incassobureaus, even harteloos kunnen zijn als de Midijanieten in de richterentijd.
Gideon van Ligten (27 februari 1975 - 9 oktober 2013) was trainer-coach van verschillende voetbalteams in Friesland en Groningen. Hij was docent Nederlands in het voortgezet onderwijs, lid van de redactie van het literair tijdschrift Tzum en redacteur van de boeken van Alex van Ligten, zijn vader.
Alex van Ligten (9 oktober 1947) is theoloog en vertaler. Hij publiceert boeken en artikelen over Bijbelse theologie en vertaalde de klassieker van Franz Rosenzweig, De Ster van de Verlossing. Hij is de auteur van de veelgeprezen prekenbundel Intussen is het ook weer droog geworden.
