Als je een geliefde hebt verloren, hoe moeilijk is het dan om weer verder te gaan, de draad van het leven weer op te pakken. Er is van alles veranderd, allemaal vragen komen er op je af: ga je het graf bezoeken, doe je zijn of haar spullen en kleding het huis uit, waarom komen sommige vrienden en kennissen niet meer op bezoek?
Daarover gaat het in dit boek. Na de eerste, heftige periode in de rouwverwerking volgt een periode waarin het verdriet een plaats gaat krijgen in je leven. In deze fase kan een nieuw leven worden opgebouwd. Langzaam gaat het licht weer schijnen en volgt een periode van vrede. Dit gaat natuurlijk niet zonder hulp van al die familie, vrienden en kerkleden die God om je heen zet.
Dit boek is een vervolg op Vechten met je tranen, waarin de auteur schreef over het overlijden van zijn vrouw. Uit de talloze reacties die hij kreeg blijkt hoeveel mensen herkenning vonden in dit boek. Passages uit deze brieven vormen dan ook een onderdeel van het vervolg.
